ΓΙΑΤΙ | ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΠΝΟ | ΝΕΑ & ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ | ΚΑΜΠΑΝΙΑ FAQ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Καπνιστές Ο Νόμος και οι δράσεις κατά του καπνίσματος δεν έχουν ως στόχο την περιθωριοποίηση και των εξοστρακισμό των καπνιστών. Αντίθετα, αποσκοπούν στην προστασία της υγείας τους. Η απαγόρευση του καπνίσματος σε κλειστούς δημόσιους χώρους αποτελεί μια εξαιρετική ευκαιρία διακοπής του καπνίσματος για πολλούς καπνιστές που ήδη σκέπτονταν να απεξαρτηθούν από τη νικοτίνη. Στις χώρες που εφαρμόστηκε ο Νόμος αυτός τα ποσοστά των καπνιστών μειώθηκαν δραματικά. Πώς θα οφεληθώ αν σταματήσω το τσιγάρο; Μια συχνή ερώτηση είναι το κατά πόσο οι κίνδυνοι για την υγεία του καπνιστή μειώνονται με την διακοπή του καπνίσματος. Τα οφέλη από τη διακοπή του καπνίσματος είναι αποδεδειγμένα. Από τη στιγμή που ένας καπνιστής διακόψει το κάπνισμα ο ανθρώπινος οργανισμός επανορθώνει τη ζημιά, ξεκινώντας μια σειρά από ευεργετικές αλλαγές που θα συνεχιστούν χρόνια: Σε 6 ώρες η παροδική αύξηση της καρδιακής συχνότητας και της αρτηριακής πίεσης αρχίζουν να επανέρχονται στις αρχικές τιμές. Σε οκτώ ώρες από τη διακοπή του καπνίσματος τα επίπεδα νικοτίνης και μονοξειδίου του άνθρακα μειώνονται κατά το ήμισυ και τα επίπεδα οξυγόνου επιστρέφουν σε φυσιολογικά επίπεδα. Στις 24 ώρες το μονοξείδιο του άνθρακα αποβάλλεται από το σώμα. Στις 48 ώρες δεν υπάρχει πλέον νικοτίνη στο σώμα. Σε 3-9 μήνες βελτιώνεται ο βήχας, η δύσπνοια και τα αναπνευστικά προβλήματα, καθώς η πνευμονική λειτουργία αυξάνεται έως και 10%. Στα πέντε χρόνια ο κίνδυνος καρδιακής προσβολής μειώνεται στο μισό του κινδύνου που διέτρεχε ένας καπνιστής. Στα 10 χρόνια ο κίνδυνος αυτός μειώνεται στα ίδια επίπεδα με αυτόν ενός μη καπνιστή. Είναι χαρακτηριστικό, ότι στην περίπτωση του καρκίνου του πνεύμονα, ενώ ο κίνδυνος στους καπνιστές είναι 17 - 19 φορές μεγαλύτερος από ότι τους μη καπνιστές, μετά 10 - 15 χρόνια διακοπής είναι μόνο 5 φορές μεγαλύτερος και μετά από 15 - 20 χρόνια ελάχιστα μεγαλύτερος από τους μη καπνιστές. Σε ό,τι αφορά τη στεφανιαία νόσο, συνολικά, η πιθανότητα προσβολής των πρώην καπνιστών είναι η μισή έναντι εκείνης των καπνιστών. Αντίστοιχα είναι και τα ποσοστά μείωσης του κινδύνου για τις άλλες συνέπειες του καπνίσματος. Αυτοί που διακόπτουν το κάπνισμα ζουν περισσότερο από αυτούς που συνεχίζουν. Η διακοπή του καπνίσματος στην ηλικία των 50 χρόνων μειώνει τον κίνδυνο θνησιμότητας εντός των 15 επομένων ετών κατά 50%. Για μερικούς πρώην καπνιστές και ιδιαίτερα εκείνους που διακόπτουν πριν από την ηλικία των 35 ετών, ο κίνδυνος εμφάνισης ασθενειών που σχετίζονται με το κάπνισμα επανέρχεται στα ίδια επίπεδα με τον κίνδυνο που διατρέχει κάποιος που δεν έχει καπνίσει ποτέ στη ζωή του. Πώς μπορώ να κόψω το κάπνισμα; Σύμφωνα με τα ερευνητικά δεδομένα, η πλέον αποτελεσματική μέθοδος στη διακοπή του καπνίσματος, με τα μεγαλύτερα ποσοστά αποχής, είναι οι γνωσιακές - συμπεριφοριστικές παρεμβάσεις με την παράλληλη χρήση ενίοτε υποκατάστατων νικοτίνης (π.χ. τσίχλα, επίδεσμος ή -κυρίως- η φαρμακευτική ουσία βουπροπιόνη). Οι παρεμβάσεις αυτές θεωρούνται θεραπεία επιλογής για τη διακοπή του καπνίσματος (Garrison et al. 2003), καθώς τα αποτελέσματά τους διατηρούνται και μετά την παρέλευση 12 μηνών από τη διακοπή (το μεγαλύτερο ποσοστό των υποτροπών εμφανίζεται μέσα στους 6 πρώτους μήνες), με ποσοστά αποχής έως 25% (Ευθυμίου & Σοφιανοπούλου 2007). Τα προγράμματα παρέμβασης βασίζονται ουσιαστικά σε τρία στοιχεία: συμπεριφοριστικές τεχνικές αυτοελέγχου (αυτοπαρατήρηση με την τήρηση ημερολογίου, αυτοενίσχυση και αυτοτιμωρία με το σχεδιασμό ενός συστήματος αμοιβών). γνωσιακές τεχνικές (τροποποίηση των μη ρεαλιστικών πεποιθήσεων που διατηρούν την καπνιστική συμπεριφορά, γνωσιακή αναδόμηση, άσκηση στη φαντασία και in vivo, καθώς και ασκήσεις χαλάρωσης), και συνοδευτική φαρμακοθεραπεία με τη χρήση υποκατάστατων νικοτίνης, κυρίως βουπροπιόνης ή βαρενικλίνης. Σημαντική είναι και η μέριμνα που λαμβάνεται στις τελευταίες συνεδρίες για την πρόληψη και τη διαχείριση πιθανών υποτροπών. Αναπόσπαστο μέρος της παρέμβασης αποτελούν και οι ασκήσεις για το σπίτι, οι οποίες συμβάλλουν τόσο στην ταχύτερη επίτευξη του στόχου, όσο και στη διατήρηση των θεραπευτικών επιτυχιών. Συνήθως τα προγράμματα έχουν συγκεκριμένη δομή, διεξάγονται σε ομάδες (12 άτομα κατά μέσο όρο), και προβλέπουν 8 - 10 συνεδρίες των 120 λεπτών σε συχνότητα μία συνεδρία ανά εβδομάδα. Οι τεχνικές ωστόσο που εφαρμόζονται στο πλαίσιο της ομάδας μπορούν να εφαρμοστούν και στην ατομική θεραπεία. 15 και 20 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από χρόνιες αποφρακτικές πνευμονοπάθειες σε σύγκριση με τους μη καπνιστές (Fielding 2002).   Καπνιστής αλλά όχι εγωιστής Το κάπνισμα είναι επιλογή, ενώ ο καθαρός αέρας είναι βασικό ανθρώπινο δικαίωμα. "Σέβομαι την επιλογή σου να καπνίζεις, σεβάσου το δικαίωμα μου για καθαρό αέρα και μη με αναγκάζεις να καπνίζω παθητικά." Σκοπός του νομοσχεδίου δεν είναι να περιθωριοποιήσει τους καπνιστές γύρω μας, αλλά να διασφαλίσει το δικαίωμα όλων των ανθρώπων για αέρα απαλλαγμένο από καπνό. Οι καπνιστές οφείλουν με τη συμπεριφορά τους να σέβονται τους συνανθρώπους τους μη καπνιστές, προστατεύοντάς τους από το παθητικό κάπνισμα. Βασικός στόχος είναι η κοινωνική συμμετοχή και η αλλαγή κοινωνικών προτύπων και συμπεριφορών σχετικά με το κάπνισμα - η προαγωγή της συμμετοχής και συνευθύνης. Το νομοσχέδιο δεν υποχρεώνει τη διακοπή του καπνίσματος - δημιουργεί ένα πλαίσιο για να προσδιορίσει τα μέρη στα οποία επιτρέπεται το κάπνισμα ώστε να διασφαλίσει ότι οι καπνιστές δε βλάπτουν τους γύρω τους. Είναι δικαίωμα όλων μας να αναπνέουμε αέρα καθαρό από το μολυσματικό καπνό του τσιγάρου. Τώρα ο σεβασμός είναι νόμος Καπνίζετε μόνο στις προδιαγεγραμμένες ζώνες ή σε ανοιχτούς χώρους. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων να ζουν, να εργάζονται και να διασκεδάζουν σε ένα περιβάλλον χωρίς καπνό. Οι επιπτώσεις του παθητικού καπνίσματος στην υγεία, επιβάλλουν ιδιαίτερη προσοχή από πλευράς των καπνιστών σχετικά με το πού και πότε μπορούν να καπνίζουν μπροστά σε άλλους. Γι’ αυτό σεβόμαστε το δικαίωμα αυτό και δεν καπνίζουμε σε κλειστούς δημόσιους χώρους, όπως σε χώρους εργασίας, δημόσιες υπηρεσίες, σε πλοία, αεροδρόμια, μπαρ, καφετέριες. Επίσης ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνεται σε ό,τι αφορά τα παιδιά - οι ενήλικες οφείλουν να αποφεύγουν να καπνίζουν όταν βρίσκονται κοντά σε παιδιά. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο δύνανται να διαμορφώνονται ειδικοί χώροι καπνιζόντων που διαχωρίζονται από την υπόλοιπη αίθουσα και έχουν ειδικές εγκαταστάσεις εξαερισμού. Επίσης για τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος εμβαδού έως 70 τ.μ., αυτά χαρακτηρίζονται με απόφαση του ιδιοκτήτη τους, που θα ενσωματώνεται στην άδεια λειτουργίας τους, ως καταστήματα αποκλειστικά για καπνίζοντες ή μη καπνίζοντες.